Gijs de Jong

Weekje onderwijs

2010-12-16T14:09:00.013+01:00

De eindejaarsdrukte is toegeslagen. Met nog iets meer dan een week te gaan ren ik van de ene deadline naar de andere. Hoewel ik zowel mijn studie als mijn werkzaamheden voor D66 nog altijd reuze interessant vind en alle ervaringen voor geen goud zou willen missen, ben ik toch al stiekem aan het aftellen richting de kerst. Even een moment van bezinning om alle goede ideeen die ik de laatste maanden heb opgedaan op een rijtje te zetten, daar ben ik wel aan toe.

De afgelopen week stond (onbedoeld) in het teken van onderwijs. Zo had ik o.a. een afspraak met de directrice van de scholengroep Leonardo Da Vinci in Leiden, Frida Steenblik, om van gedachten te wisselen over het onderwerp 'regeldruk in het onderwijs'. Deze afspraak was door mij geinitieerd, omdat ik enkele maanden geleden een landelijk rapport hierover onder ogen kreeg. Landelijk gezien zorgt de overheid volgens dit rapport voor te veel regeldruk in het onderwijs en dat gaat ten koste van de kwaliteit ervan. In het rapport worden verschillende aanbevelingen gedaan aan diverse overheden, waaronder de gemeenten, en dat was voor mij reden genoeg om eens te gaan praten met Leidse betrokkenen over hoe zij dit ervaren. Onze woordvoerder Onderwijs binnen de fractie, Vahit, was zo vriendelijk om mij hierin mijn gang te laten gaan.

Uit het gesprek kwamen een aantal boeiende conclusies. Vooral op het landelijke beleid is er veel kritiek en hoewel ik daar natuurlijk weinig aan kan veranderen, was het toch interessant om hier eens met een deskundige over te praten. Volgens Frida Steenblik houdt de politiek zich al jaren te veel bezig met de 'hoe' vraag terwijl ze dat veel beter aan de instellingen zelf zouden kunnen overlaten. Het nieuwe kabinet maakt het nog veel erger door aan de ene kant te bezuinigen en aan de andere kant te roepen dat de kwaliteit omhoog moet. Dit gaat de komende jaren ongetwijfeld tot enorme problemen leiden. Overigens valt er ook op lokaal niveau wel het een en ander te verbeteren. Vooral op de versnipperde bureaucratie inzake vergunningsaanvragen voor huisvesting is veel kritiek, omdat dit tot onevenredig veel werk leidt bij de onderwijsinstellingen. Het initiatief ligt volgens Frida Steenblik noodgedwongen bij de scholen in plaats van bij de gemeente, omdat deze vaak onnodige fouten maakt. Binnenkort ga ik hier eens met wat fractiegenoten over praten.

De dag voor mijn afspraak met Frida Steenblik, was ik op uitnodiging van Professor Henk Dekker, Hoogleraar Socialisatie en Integratie, bij wie ik momenteel een cursus volg voor mijn Master Politicologie, bij een boekpresentatie over het belang van het vak Maatschappijleer. Het boek verscheen ter ere van het 40-jarig bestaan van de NVLM. De presentatie vond plaats in het pand van De Haagse Tribune, boven Dudok in Den Haag. Hoewel de presentatie erg boeiend was, vond ik de locatie eigenlijk nog veel interessanter. Ik ben erg enthousiast geworden over het initiatief van De Haagse Tribune (onderdeel van het Huis voor Democratie en Rechtsstaat) dat scholieren gratis een dag rondleidt in het centrum van de Nederlandse democratie. Ik vraag me nu af of een dergelijk initiatief ook op lokaal niveau (lees: in Leiden) zou kunnen werken. Wie weet ligt hier nog wel een mooi initiatief voor D66 in deze raadsperiode.

Al met al was het een inspirerend weekje en ik hoop aan beide onderwerpen in de toekomst een vervolg te kunnen geven (of in elk geval daaraan te mogen bijdragen). Voor nu nog een laatste week hard werken voor zowel studie als politiek en dan genieten van een weekje welverdiende rust.

Stilstand

2010-11-26T10:21:00.003+01:00

Dit is een column die ik schreef voor de Zwanehals, het zes keer per jaar verschijnende ledenblad van mijn studenten roeivereniging Njord.

Het conservatisme regeert weer in Den Haag en aangezien stilstand achteruitgang is, gaan we nog vier armzalige jaren tegemoet. Als het kabinet het zo lang uithoudt tenminste. Mijn vertrouwen in het onlangs aangetreden kabinet Rutte I is nihil, maar dat zal de meesten van u, gezien mijn politieke achtergrond, niet verbazen. Toch zou ik willen dat het anders was. Rutte I wordt namelijk ook wel het Leids kabinet genoemd, met dank aan het feit dat maarliefst vijf bewindslieden uit de nieuwe regering in Leiden hebben gestudeerd. Zes als we de Koningin meerekenen. Twee van hen roeiden bij Njord. En dan was de kersverse minister van Buitenlandse Zaken ook nog werkzaam als hoogleraar in Leiden, voordat hij zijn ambt innam. Kortom, het nieuwe kabinet heeft de eer van ons allen hoog te houden.

Dat stilstand geen goede zaak is, weten wij roeiers als geen ander. Met stilstaan trek je geen blikken. Niet voor niets trainen alle wedstrijdploegen zich nu al maanden het apelazerus. Zij weten dat als ze nu niet genoeg stappen zetten, ze straks in het seizoen conditie, kracht en techniek tekort komen om ook maar iets te kunnen betekenen in het wedstrijdveld. Als ze nu zouden stilstaan is het straks op de bosbaan ook alsof ze stilstaan en dat wil natuurlijk niemand. Gelukkig blijkt vooralsnog uit niets dat dit noodlot voor de huidige wedstrijdploegen is weggelegd. Ik zie dan ook uit naar de NKIR, waarop zij aan heel roeiend Nederland kunnen laten zien dat ze niet hebben stilgestaan. Als Rutte het niet doet, moeten we zelf maar de eer van Leiden verdedigen. En die van god Njord natuurlijk.

Buiten het roeien om staat de K.S.R.V. gelukkig ook allerminst stil. Er is onlangs een nieuw bestuur aangetreden met frisse ideeën. Net als bij Rutte I staan de leden van het bestuur Wabeke (I) voor de uitdaging flink te moeten bezuinigen en net als bij Rutte I presenteerden zij daarvoor harde maatregelen die misschien niet bij iedereen even populair zijn. Maar tot mijn persoonlijke tevredenheid blijkt dat, in tegenstelling tot Rutte I, bezuinigen voor Wabeke I geen doel op zich is. De bewindslieden van de K.S.R.V. beseffen maar al te goed dat er ook moet worden hervormd. En dus geen tijdelijke ongeoorloofde verhoging van contributies, maar een permanente verhoging van de bierprijs, die door de jaren heen toch al onevenredig laag was gebleven. En zo hoort het.

Hopende dat onze oud Njordleden in de regering meelezen, wil ik graag afsluiten met de volgende tip: vervang in de bovenstaande alinea het woord ‘contributies’ door het woord ‘belastingen’ en ‘bierprijs’ door ‘AOW-leeftijd’ en denk dan nog eens goed na over wat er hierboven allemaal staat geschreven. Verder wens ik zowel Rutte I als Wabeke I als alle roeiers van de K.S.R.V. veel succes toe bij het hooghouden van de eer van Leiden in (roeiend) Nederland en daarbuiten.

Uit de fractie (6): Fractiedag

2010-11-03T16:52:00.003+01:00

Op de website van D66 Leiden schrijf ik met enige regelmaat een update vanuit de fractie. Dit is het zesde deel in deze serie.

Afgelopen vrijdag stond er voor de D66 fractie een ‘fractiedag’ op het programma. Wanneer je in een keer van twee naar tien zetels groeit, is het van belang dat er zo nu en dan eens goed wordt gediscussieerd over het onderwerp ‘samenwerken’. We hebben op dit moment een diverse fractie met veel kennis en ervaring op tal van terreinen, maar hoe zorg je ervoor dat al deze krachten optimaal kunnen worden benut? Dat was de hoofdvraag waar in de loop van de fractiedag een antwoord op gevonden moest worden.

Onderwerpen als communicatie, vertrouwen, verantwoordelijkheid en loyaliteit passeerden allen de revue. De algehele opvatting over de dag was uiteindelijk dat we er sterker uitkwamen dan we erin gingen, maar dat een vervolgbijeenkomst zeker ook wenselijk is. Er is tenslotte altijd ruimte voor verbetering. De eindconclusie van deze eerste versie van de fractiedag: er mag meer tijd worden geïnvesteerd in het elkaar beter leren kennen.

De sfeer binnen de fractie was uitstekend en zoals altijd kon alles worden gezegd zonder dat de gemoederen daarbij al te hoog opliepen. Dat is van het begin af aan een van de sterke punten van deze groep geweest. Hoe erg de meningen op sommige onderwerpen ook uiteen lopen en hoe hard de discussie ook wordt gevoerd, uiteindelijk staan we allemaal dermate professioneel in onze functie dat de knop net zo makkelijk weer kan worden omgezet als iemands ongelijk is aangetoond of een meerderheid van de fractie simpelweg een andere mening is toegedaan.

En zo hoort het ook te gaan in de politiek. Weten wat je aan elkaar hebt en erop kunnen vertrouwen dat je handelt vanuit een en hetzelfde belang is daarvoor natuurlijk wel essentieel. We hebben dan ook afgesproken te blijven investeren in het verbeteren van onze onderlinge samenwerking. Alleen dan kunnen we van deze raadsperiode, als grootste partij, een succes maken. Niet alleen voor onszelf, maar voor iedereen die onze stad een warm hart toedraagt.

Uit de fractie (5): Samen leiden

2010-10-08T16:11:00.005+02:00

Op de website van D66 Leiden schrijf ik elke week een update vanuit de fractie. Dit is het vijfde deel in deze serie.

In tegenstelling tot wat veel critici schijnen te geloven, is het vaak hard werken geblazen in de politiek. En die werkdruk neemt alleen maar verder toe in tijden als deze. Het zal u niet zijn ontgaan dat er veel speelt rondom het Leidse gemeentebestuur op het moment. Het vrijwel tegelijkertijd verschijnen van het eindrapport van de commissie Staal met betrekking tot de RGL en de conceptbegroting van het college van B&W, zorgde voor de nodige beroering in de raad en daarbuiten.

Binnen de fractie werd er de laatste weken dan ook veel vergaderd. Met name over de conclusies van de commissie Staal werd er soms fel gediscussieerd. De leidende vraag daarbij was: hoe kunnen wij er met deze uitkomst van het onderzoek voor zorgen dat de referendumuitslag van 2007 en de verkiezingsuitslag van 2010 alsnog zoveel mogelijk worden gehonoreerd? Het antwoord: in elk geval niet door nu zomaar de regie uit handen te geven.

Wij realiseren ons terdege dat dit een standpunt is dat momenteel lastig is uit te leggen aan de kiezer. Maar wij hopen van harte dat u zich zult realiseren dat u als tegenstander van de RGL nog altijd het best gediend bent met D66 in het college. Dat er een hoogwaardig openbaarvervoersconcept in de oost-west richting zal komen, is nu wel duidelijk. Maar waar die zal komen te liggen en hoe die zal worden gerealiseerd, staat nog allerminst vast.

Vooralsnog zien wij geen enkele reden om ons terug te trekken uit het college, zoals sommige oppositiepartijen ons maar al te graag zouden zien doen. Daarvoor staan er nog veel te veel belangen op het spel. Samen met u willen wij dit dossier nog altijd tot een goed einde brengen. Daarom gaan wij, allereerst middels een MER, opzoek naar een oplossing waar alle partijen mee kunnen instemmen. Niet voor niets draagt het huidige bestuursakkoord de titel ‘Samen Leiden’.

Opa

2010-09-26T17:39:00.002+02:00

Afgelopen dinsdag overleed mijn opa op 94-jarige leeftijd. Lees hieronder de tekst zoals ik die gisteren in de kerk ter ere van hem heb uitgesproken.

Mijn opa was een held. Zo heb ik hem mijn hele leven gezien en zo zal ik hem mij ook altijd blijven herinneren. Mijn opa, die vocht in de oorlog in Nederlands-Indië en daar de spannendste verhalen over kon vertellen op een manier alsof het allemaal niet zoveel voorstelde. Met een ondeugende glimlach vertrouwde hij me eens toe: "Jouw opa nam in zijn zucht naar avontuur misschien niet altijd even verstandige beslissingen." Maar hij was er trots op, dat was hem duidelijk aan te zien. En ik was trots op hem.

Die zucht naar avontuur, dat vat het leven van mijn opa wel zo'n beetje samen. Dat en natuurlijk zijn bijzonder sterke gevoel van optimisme, waarmee hij elke spannende, moeilijke en zelfs uitzichtloze situatie de baas was. Meerdere malen in zijn leven werd mijn opa in zijn vrijheid beperkt. Beperkt in zijn zucht naar avontuur. Maar met zijn optimisme sloeg hij zich er altijd weer doorheen. Dat deed hij in het jappenkamp waar hij de laatste jaren van de oorlog werd gedwongen aan de spoorlijn te werken, dat deed hij toen hij voor mijn oma moest zorgen toen het met haar gezondheid hard achteruit ging en dat deed hij de laatste jaren toen zijn eigen zwakke gezondheid hem niet meer toeliet om zelfs maar zijn bed uit te komen.

Ook in die laatste jaren was ik trots op hem. Op hoe hij zijn rug recht hield in die benarde situatie die eigenlijk helemaal niet bij hem paste.Opgeven dat doe je niet, was zijn motto en daar heeft hij zich tot het laatst toe aan gehouden. Hoe weinig energie hij ook had, hij wist zich toch op de een of andere manier voor je op te laden. En kon dan volkomen onverwachts nog heel scherp en geestig uit de hoek komen. Nog altijd met die ondeugende glimlach van hem om zijn mond.

Het is de manier waarop mijn opa zijn leven leidde die ons als kleinkinderen het meest van hem zal bijblijven en waaraan wij ook met alle liefde een voorbeeld nemen. Dank u wel.

Uit de fractie (4): De straat op

2010-09-13T14:07:00.002+02:00

Op de website van D66 Leiden schrijf ik elke week een update vanuit de fractie. Dit is het vierde deel in deze serie.

Afgelopen week was weer een succesvolle week voor D66 Leiden. Tijdens de eerste raadsvergadering van het nieuwe politieke seizoen werden er op vrijwel alle bespreekpunten van de agenda door D66 positieve resultaten geboekt. Bovendien zorgt de gezonde, duale manier van politiek bedrijven binnen de raad, als gevolg van de nieuwe bestuursstijl, ervoor dat de fractie de naderende 'hete herfst', waarin meerdere gevoelige onderwerpen ter sprake zullen komen, met vertrouwen tegemoet ziet.

Maar de fractie van D66 Leiden behaalt niet alleen successen in de raadzaal. Ook daarbuiten laten de verschillende fractieleden regelmatig van zich horen. Zoals het echte democraten betaamt willen de raadsleden van D66 graag de gehele Leidse bevolking vertegenwoordigen en vanuit die gedachte ging Lise-Lotte Kerkhof afgelopen vrijdag letterlijk en figuurlijk de straat op. De hele dag zou zij worden rondgeleid door de dakloze Leidenaar Jan Martijn.

De rondleiding gaf uiteindelijk flink wat stof tot nadenken. Een ding is zeker, er valt nog veel te verbeteren aan de manier waarop de daklozenopvang in Leiden is georganiseerd. Waar stimulering van het vinden van een baan en het opbouwen van een nieuw leven centraal zouden moeten staan, is er juist op dit vlak veel kritiek. Zowel vanuit de hoek van de dakloze cliënten als van de kant van de werknemers van de verschillende instellingen wordt veelal het beeld geschetst van een onoverzichtelijke en inefficiënte organisatie.

Volgens ons is dit niet te verenigen met de doelstellingen van het huidige college en het laatste woord is hier dan ook nog niet over gesproken. De D66 fractie zal in de nabije toekomst het initiatief nemen om ook van deze vorm van gemeentelijke dienstverlening een succes te maken en op die manier de Leidse samenleving als geheel weer een stukje te verbeteren. Met de grootschalige bezuinigingen op komst is het van nog groter belang dat het geld dat de gemeente beschikbaar stelt op de juiste manier wordt uitgegeven.

Israel

2010-08-23T20:19:00.003+02:00

Zes weken Israel en de Palestijnse Gebieden, dat gaat je niet in de koude kleren zitten. Hoewel ik er pas vier van de zes weken op heb zitten, is dat iets wat nu al vast staat. Met name de West Bank heeft een onuitwisbare indruk op me achtergelaten. Armoede, de security wall, checkpoints, refugee camps en de manier waarop de Palestijnen, ondanks al deze vrijheidbeperkende omstandigheden, toch gewoon doorgaan met hun leven, hebben me diep geraakt.

Daarmee wil ik overigens niet zeggen dat ik door deze reis plotseling honderd procent pro-Palestijns geworden ben. Voor ik vertrok was mijn standpunt in het Midden-Oosten conflict dat de situatie veel te gecompliceert is om simpelweg een kant te kunnen kiezen en dat is niet veranderd. Het enige verschil is dat ik inmiddels een stuk meer argumenten heb om dat standpunt te verdedigen.

Zo is me inmiddels duidelijk geworden dat heel wat Israeliërs vinden dat de regering veel te veel luistert naar de mening van een kleine minderheid van orthodoxe joden in dit land. Een mooi voorbeeld hiervan is het verhaal dat een Palestijnse inwoner van Hebron me vertelde. Hebron is een stad in de West Bank waar de Israelische kolonisten (lees ultra-orthodoxe joden) hun huizen middenin het centrum, vaak bovenop de huizen van de Palestijnen, hebben gebouwd. Ze worden hierin gesteund door de overheid en zo is de situatie ontstaan dat er in de stad 4000 Israelische soldaten gelegerd zijn om de circa 500 kolonisten te beschermen. Elke zaterdag wordt er in de stad geprotesteerd tegen deze situatie en volgens de bewoner die ik sprak, sluiten er steeds vaker ook Israeliërs bij deze demonstraties aan.

Dezelfde man vertelde me vervolgens dat hij niet meer naar de moskee gaat, omdat hij vindt dat religies alleen nog maar gebruikt worden om macht over anderen te vergaren en om oorlogen te voeren. Ik mocht hem meteen, deze man.

Deze man is natuurlijk maar een van de vele mensen die ik tijdens mijn reis heb gesproken en ze hadden allemaal zo hun eigen opvatting. En zo was mijn reis tot nu toe eigenlijk een grote bevestiging van iets wat ik al jaren wist: uiteindelijk zijn we allemaal individuen die zo goed en zo kwaad als het soms gaat, gewoon een goed leven willen leiden. Een conflict, zoals in het Midden-Oosten, valt gewoon niet samen te vatten als ware er maar twee kampen. We moeten af van het hokjesdenken, alleen dan kan er een oplossing gevonden worden voor het probleem.

Paars Plus toch?

2010-07-21T19:03:00.007+02:00

“Paars Plus komt er niet,” sprak Rutte gisteren zelfverzekerd tijdens de persconferentie in Nieuwspoort, waarop hij bekend maakte dat de onderhandelingen met zijn collaga’s van PvdA, D66 en GroenLinks waren stukgelopen. Iets te zelfverzekerd naar mijn smaak. Met deze woorden roept de VVD leider namelijk een regelrechte politieke crisis over ons land af, iets wat we niet kunnen gebruiken nu de economische crisis nog altijd niet is opgelost. De ambitie die de liberaal in verkiezingstijd uitsprak om nog voor 1 juli een nieuw kabinet te vormen, lijkt snel vergeten.

De Paars Plusvariant nu al zo stellig uitsluiten, zonder ruimte over te laten om in een later stadium toch nog een keer met dezelfde personen aan de onderhandelingstafel plaats te nemen, getuigt in mijn optiek niet van al te veel politiek inzicht. Sterker nog, het lijkt me eerder een kortzichtige bluf die al enkele minuten later, toen Cohen aan de beurt was om zijn zegje te doen aan de pers, werd doorbroken. Cohen ziet niet in waarom de meningsverschillen tussen zijn partij en de VVD ineens zouden vervagen als het CDA mag mee onderhandelen.

Door deze uitspraak van Cohen lijkt Rutte in de eerstvolgende onderhandelingsfase veroordeeld tot Wilders en het is maar zeer de vraag in hoeverre hij dat wenselijk acht. Natuurlijk, al sinds de eerste dag na de verkiezingen roept Rutte dat een rechts kabinet zijn voorkeur geniet, maar is dat niet gewoon een goedkope truc om zijn achterban tevreden te stellen?

Misschien hebben Rutte, Verhagen en Wilders het al in een vroeg stadium op een akkoordje gegooid. Verhagen roept iets over passende bescheidenheid en hij en Rutte ontlopen een regering met Wilders die op zijn beurt kan blijven roepen dat hij wordt buitengesloten door de gevestigde partijen en geen verantwoordelijkheid hoeft te nemen. Door de bescheiden opstelling van het CDA hebben alle drie de heren wat ze willen zonder dat een van het gezichtsverlies lijdt. Maar door de mislukte bluf van Rutte worden zij nu misschien toch gedwongen om met elkaar het gesprek aan te gaan.

Als de bovenstaande zienswijze waar blijkt te zijn, belooft dat weinig goeds voor de uitkomst van de onderhandelingen tussen VVD, CDA en PVV. Een andere mogelijkheid is dat Rutte alleen aan het werk wordt gezet en dat hij in zijn eentje een regeerakkoord moet schrijven, waarbij andere partijen zich in een later stadium aan kunnen sluiten. In dat geval wordt het helemaal interessant, omdat Rutte dan wordt gedwongen om kleur te bekennen en zich niet meer achter het conflict tussen het CDA en de PVV kan verschuilen.

Hoe het ook loopt, ik verwacht dat het laatste woord over Paars Plus nog niet is gesproken. Het zou zomaar kunnen dat Rutte, Cohen, Pechtold en Halsema elkaar, ondanks de harde uitlatingen van Rutte, opnieuw treffen. De huidige gang van zaken zal de VVD dan niet veel goeds hebben gedaan en Rutte zal meer moeten toegeven dan hij tot nu heeft willen doen. En pas dan zijn de voorwaarden geschapen om tot een eerlijk paars akkoord te komen. Of er komen nieuwe verkiezingen, dat kan natuurlijk ook.

Uit de fractie (3): Over grenzen

2010-06-24T12:16:00.002+02:00

Op de website van D66 Leiden schrijf ik elke week een update vanuit de fractie. Dit is het derde deel in deze serie.

D66 kijkt over grenzen heen. Dat geldt zowel op het nationale, het internationale als op het lokale niveau. Om die reden besloot onze fractie kort na de verkiezingen de D66 raadsleden uit alle omliggende gemeenten uit te nodigen voor een gesprek. Een mooie gelegenheid om met elkaar kennis te maken (na 3 maart zijn de verschillende D66 fracties immers flink uitgedijd) en om grensoverschrijdende problemen te bespreken. Het D66 regio-overleg heeft inmiddels plaatsgevonden en bleek een goede zet.

D66ers uit Voorschoten, Leiderdorp, Oegstgeest, de provincie en natuurlijk Leiden schoven bij het overleg aan. Na een korte voorstelronde en de gebruikelijke koetjes en kalfjes kwam de groep van 15 mannen en vrouwen al snel ter zake.

Tijdens de bijeenkomst hing er een positieve sfeer in de fractiekamer, zonder dat dat een belemmering vormde om bepaalde ‘moeilijke’ onderwerpen ter sprake te brengen. De meest gevoelige punten die op dit moment spelen in de regio, gemakkelijk samen te vatten als de drie R’en (RGL, RWO en Rijnlandroute), kwamen allemaal aan bod, maar bleken binnen dit gezelschap lang niet zo onbespreekbaar als de gezamenlijke pers ons wil doen geloven. Hoewel de verschillende fracties natuurlijk elk hun eigen achterban hebben en daarmee andere belangen om te verdedigen, bleek dat die belangen eigenlijk helemaal niet zo ver van elkaar aflagen.

Uiteindelijk willen we allemaal het beste voor de samenleving als geheel en zijn we het erover eens dat dat alleen kan worden bereikt door samen te werken. D66 zou D66 niet zijn als we bij het zoeken van oplossingen niet over grenzen heen zouden kijken. Sommige problemen laten zich nu eenmaal niet tegenhouden door lands- en/of gebiedsgrenzen. In de toekomst zullen dergelijke bijeenkomsten dan ook nog veel vaker worden georganiseerd.

Uit de fractie (2): Lesje nieuwe politiek

2010-06-01T00:12:00.000+02:00

Op de website van D66 Leiden schrijf ik elke week een update vanuit de fractie. Dit is het tweede deel in deze serie.

Afgelopen donderdag vond de eerste serieuze raadsvergadering sinds de verkiezingen plaats. Alle nieuwe raadsleden zijn inmiddels gewend en ingewerkt en ook het nieuwe college is klaar voor de start. Kortom: tijd om aan de slag te gaan. Hoewel er nog geen al te grote onderwerpen op de agenda stonden, was er een punt dat er duidelijk uit sprong. De Partij voor de Dieren kwam met een motie die het aanbieden van paling door de gemeente (bij lunches en borrels) moest verbieden.

Het lijkt mij niet nodig om hier verder in te gaan op het verloop van het debat, daar is al genoeg over geschreven (zie hier en hier). Wel wil ik het met u hebben over de ‘diepere betekenis’ ervan. Het was namelijk de eerste keer dat we de nieuwe bestuursstijl, waarvoor we als D66 zo hard hebben gestreden, in de praktijk hebben gezien. Coalitiepartijen stonden lijnrecht tegenover elkaar en de stemming was uiteindelijk zo close, dat elke stem (dus ook die van de kleine oppositiepartijen) er toe deed.

Hoewel het deze keer nog ging om een relatief licht beladen onderwerp (uiteindelijk zijn alle partijen het erover eens dat er bij het voedsel inkoopbeleid van de gemeente rekening gehouden moet worden met bedreigde diersoorten) was het wel een goede les in nieuwe politiek. In de toekomst zullen dergelijke debatten nog veel vaker plaatsvinden en wissellende meerderheden zullen uiteindelijk bepalen of voorstellen wel of niet worden aangenomen. Meer daadkracht van de gemeente en een groter draagvlak onder de bevolking zijn het resultaat.

Bij D66 hebben we om die reden met plezier aan het palingdebat deelgenomen. We zijn er trots op dat de door ons zo gewenste democratisering van het systeem nu in de praktijk wordt gebracht. Natuurlijk was het pas een eerste aanzet en moet in de toekomst nog maar blijken dat de nieuwe aanpak ook bij zwaarder beladen onderwerpen werkt, maar het was in ieder geval een stap in de goede richting.

Paling

2010-05-28T16:24:00.016+02:00

Terwijl landelijk de verkiezingsstrijd zijn hoogtepunt nadert en iedereen in Nederland zich druk maakt om zaken als hypotheekrenteaftrek, AOW-leeftijd en studiefinanciering, houdt de Leidse politiek zich bezig met de echt belangrijke zaken. Zo werd bij de raadsvergadering van gisteren avond een motie behandeld van de Partij voor de Dieren, die er voor moest zorgen dat de gemeente bij lunches en recepties geen paling meer mocht aanbieden. De paling is namelijk een bedreigde diersoort, zoals je weet.

Dit sympathieke voorstel leidde binnen de kortste keren tot grote hilariteit in de raadszaal. Begrijpelijk, want zo vaak komt het niet voor dat lokale politici hele pleidooien houden over een onderwerp als de paling. Hoewel het voortbestaan van de paling natuurlijk elke partij aan het hart ging, kwam er toch ook flink wat kritiek op de gang van zaken en de strekking van de motie.

Dick de Vos (de lokale eenmansfractie van de dierenparij) werd door de VVD het bedrijven van symboolpolitiek verweten, omdat hij zonder eerst te overleggen met de wethouder of zelfs met de catering, meteen met zijn motie was gaan zwaaien. Andere politici, waaronder een aantal D66ers, hadden vooral bezwaar tegen de beperkte inhoud van de motie. Waarom alleen de paling? Krijgen we nu elke drie weken een andere diersoort voor de kiezen?

Uiteindelijk draaide het erop uit dat de stemming, waarbij de D66 fractie verdeeld zou stemmen, werd uitgesteld tot de volgende raadsvergadering. De reden: het raadslid voor de ChristenUnie, Guido Terpstra, had inmiddels de raadszaal verlaten en de stemming eindigde in een gelijkspel. En zo eindigde de eerste 'serieuze' raadsvergadering waarbij ik als fractieassistent aanwezig mocht zijn in een anticlimax. Wel een mooi voorbeeld van hoe de nieuwe bestuursstijl van D66 er voor zorgt dat elke stem in de raad telt.

Uit de fractie (1): Openheid en transparantie

2010-05-26T09:50:00.002+02:00

Op de website van D66 Leiden schrijf ik elke week een update vanuit de fractie. Dit is het eerste deel in deze serie.

Bij D66 vinden we het van groot belang dat u weet waar wij ons mee bezig houden in de politiek. Openheid en transparantie noemen we dat. Raadslid zijn betekent namelijk meer dan alleen eens per week vergaderen met de fractie en eens in de twee weken aanschuiven bij een commissie- of raadsvergadering. De functie van een volksvertegenwoordiger brengt een grote verantwoordelijkheid met zich mee en bij D66 lopen we daar niet voor weg.

Vele uren in de week zijn onze raadsleden daarom bezig met het verzamelen van informatie over wat er speelt onder de Leidse bevolking, welke problemen er zijn en hoe die het beste kunnen worden opgelost. Door het afleggen van werkbezoeken en het deelnemen aan activiteiten proberen de raadsleden zich zo breed mogelijk te oriënteren en te luisteren naar iedereen die maar wat te zeggen heeft.

Aan de andere kant zien we het als onze verplichting om u op de hoogte te houden van onze afwegingen en keuzes op basis van die informatie. Alleen door u bij het proces te betrekken, mogen we van u verwachten dat u ons blijft vertrouwen en uw vertrouwen hebben we hard nodig om u te kunnen blijven vertegenwoordigen. Daarom zal er vanaf nu elke week een update vanuit de fractie op deze website verschijnen. Daarin leest u wat er speelt binnen de fractie en wat wij zoal doen om u het leven in Leiden zo aangenaam mogelijk te maken.

Zo hopen we de komende vier jaar en daarna op een positieve manier met u samen te werken. Dat is volgens ons de enige manier waarop we de democratie echt kunnen laten werken, zonder dat iemand zich daarbij benadeeld of buitengesloten voelt. U kunt op ons rekenen. Tot volgende week.

Een nieuw begin...

2010-05-04T10:03:00.019+02:00

Daar ben ik weer. Je kent deze url misschien nog van de afgelopen gemeenteraadsverkiezingen, toen ik hem gebruikte om campagne te voeren voor D66 Leiden en in het bijzonder voor mezelf. Inmiddels liggen de verkiezingen alweer een paar weken achter ons en is er in de tussentijd heel wat gebeurd.

Om te beginnen is D66 in Leiden op 3 maart van twee naar tien zetels gegroeid en daarmee met afstand de grootste partij in de raad geworden. Zelf kreeg ik als de nummer 25 op de lijst 79 voorkeurstemmen. Lang niet genoeg voor een raadszetel, maar toch een respectabel aantal, al zeg ik het zelf.

Verder zijn de collegeonderhandelingen inmiddels afgewerkt. Vorige week woensdag werd het nieuwe college van D66, VVD, CDA en SP met algemene stemmen door de raad aanvaard. Het is een mooi en breed college geworden dat middels een klein coalitieakkoord het dualisme in Leiden in ere wil herstellen. D66 leidde de onderhandelingen en is als enige van de deelnemende partijen met twee wethouders in het college vertegenwoordigd.

En dan ben ik ook nog door de fractie benoemd tot fractieassistent. De komende vier jaar zal ik de Leidse politiek daardoor van dichtbij kunnen meemaken. Een hele mooie kans (zeker ook gezien het succes van D66 bij de verkiezingen) en een goede manier om mij nuttig te maken voor de partij.

Een beter moment om mijn weblog weer op te pakken, kan ik me niet bedenken. Het is een nieuw begin in veel verschillende opzichten. Niet geheel objectief, maar wel kritisch en open zal ik de komende jaren mijn belevenissen via deze weblog met je delen. I'll keep you posted en ik hoop je dan ook snel terug te zien!